Innovatie:
een nieuw soort polyethyleen kunststofbuis beschermt ondergrondse stroomkabels optimaal tegen slijtage.
Steeds meer ondergrondse kabels
Tegen 2030 wil Europa 45% hernieuwbare bronnen in de energiemix. Die groene transitie is in de praktijk vooral een elektrificatie. Twee zaken zijn cruciaal in dat proces: sterke, veerkrachtige netten én betrouwbaar langeafstandstransport van groene stroom onder hoogspanning.
Hoewel ondergrondse kabels aanleggen duurder is dan bovengronds, wordt er toch steeds vaker voor gekozen, weet Hervé Collette, Portfolio, Technical Service & Product Development Manager bij INEOS. “Die ondergrondse tracés zijn niet alleen veiliger, ze verstoren het landschap ook niet. Alleen moet je zo’n kabel beschermen tegen waterinsijpeling, temperatuurpieken en andere vormen van slijtage onder de grond. Net daar wrong lange tijd het schoentje.”
Hoogwaardige beschermbuis
Met een beschermbuis in hoogwaardig polyethyleen brengt chemiebedrijf INEOS daar verandering in. INEOS staat wereldwijd in de top 10 van grootste chemiebedrijven en is met 12 productie- en R&D-vestigingen en meer dan 3.000 medewerkers ook stevig verankerd in België.
Hervé: “We ontwikkelden een nieuw materiaal dat bijzonder sterk is en bestand tegen temperatuurpieken tot wel 95 graden. Dat is essentieel als je stroom onder hoogspanning wil vervoeren.” De technologie wordt intussen al enkele jaren gecommercialiseerd op de Belgische productiesite in Lillo. Om verder aan de marktvraag te beantwoorden, wordt daar binnenkort 35 miljoen euro geïnvesteerd in een gloednieuwe productielijn.
Kleinere koolstofvoetafdruk
In de Antwerpse haven investeert het bedrijf ook fors in een nieuwe ethaankraker, een installatie waarmee ethyleen gemaakt wordt door ethaangasmoleculen op hoge temperatuur te delen of ‘kraken’. Deze kraker zou vanaf 2027 operationeel moeten zijn. Hervé: “De nieuwe installatie zal minder dan de helft uitstoten van de best presterende vergelijkbare installaties in Europa. Bijgevolg zal de koolstofvoetafdruk van afgeleide producten aanzienlijk verminderen. Ook voor de beschermbuizen zal dat het geval zijn.”
Maar daar stopt het niet bij: “De beschermbuizen kunnen ook gemaakt worden met biogebaseerde grondstoffen”, legt Hervé uit. “Concreet gaat het dan over restfracties van de pulpindustrie of gebruikte frituurolie. Het resultaat: een polyethyleen met een negatieve koolstofvoetafdruk. Voor de grote netwerk- en infrastructuurbedrijven die op termijn met onze producten aan de slag gaan, zal dat een aanzienlijke daling betekenen van hun scope-3-emissies.”
