Innovatie:
Fairbrics zet opgevangen CO2 om in nieuwe textielvezels
‘Op het eerste gezicht lijkt onze business misschien tovenarij, maar ook bomen vangen CO2 op om er vezels van te maken en om te kunnen groeien. Wij bootsen simpelweg de natuur na’, lacht Benoît Illy, CEO en medeoprichter van Fairbrics. Zijn revolutionaire technologie vangt industrieel uitgestoten CO₂ op en zet die om in een nieuwe grondstof, die je bijvoorbeeld kan gebruiken voor polyester. Dat proces vermindert de CO2-uitstoot met 70 procent in vergelijking met traditionele productie. Dat kan de ecologische voetafdruk van de hele modesector aanzienlijk verkleinen, aangezien meer dan de helft van onze kleding uit polyester bestaat, een derivaat van aardolie.
De innovatieve technologie van Fairbrics werd ontwikkeld door chemici en materiaaldeskundigen en is beschermd door internationale patenten. ‘We produceren de basismoleculen voor textielengineering’, gaat Illy voort. ‘Ons materiaal is identiek aan polyestervezels die je van aardolie maakt. We veranderen alleen de productiemethode.’ De unieke katalysatoren die de scale-up heeft ontwikkeld, werken al bij 50 graden. Zonder die katalysatoren heb je een temperatuur van 800 graden nodig, wat de transformatie te energie-intensief en economisch onhaalbaar zou maken.
Antwerps ecosysteem
De innovatieve aanpak van Fairbrics wekt ook de interesse van andere spelers in de sector. Hoewel de ecologische impact aanzienlijk verandert, kunnen fabrikanten van spoelen, weverijen en ververijen hun bestaande productieprocessen behouden. Dat is een groot voordeel, gezien de complexiteit van de kledingproductie waarbij vele partijen betrokken zijn.
Dankzij BlueChem heeft Fairbrics een eerste pilootproductielijn opgezet. Die keuze is niet toevallig. ‘Het ecosysteem rond de haven van Antwerpen is zeer stimulerend’, legt Illy uit. ‘Je vindt er alle grote namen in de chemie. Naast polymerisatiecapaciteiten zijn er grote ambities in CO2-opvang en -opslag: 16 miljoen ton in de komende tien jaar. Daaraan kunnen wij meewerken.’ Fairbrics werkt ook samen met de Universiteit van Antwerpen, die bekendstaat om haar onderzoek naar koolstofvalorisatie. ‘De academici zijn praktijkgericht en staan ons bij in engineering om onze productiecapaciteit te ontwikkelen.’
Opschalen naar massaproductie
Fairbrics bouwt een demonstratiemodel dat 1 ton polyester per dag kan produceren. Hoewel de technologie bewezen en matuur is, vereist opschaling een zorgvuldige aanpak, zodat de chemische eigenschappen van het Fairbrics-polyester intact blijven in industriële reactoren. ‘Ons plan is om tegen 2030 een eerste fabriek te bouwen met een capaciteit van 100 ton per dag. Op termijn hopen we de grote spelers te overtuigen om onze technologie over te nemen.’
Aan het einde van de keten is er ook veel interesse van merken. Zij worden gedreven door consumenten die op zoek zijn naar milieuvriendelijke kleding en door de steeds strengere regelgeving. ‘Kosten voor R&D maken ons product nog duurder dan conventioneel polyester, dat je op grote industriële schaal kan produceren’, merkt Illy op. ‘Dat nadeel zal verdwijnen met massaproductie. In de tussentijd zijn merken als Aigle, H&M en On Running al bereid om een meerprijs te betalen, voor ons een echte stimulans.’
