Circulaire chemie in actie: Indaver zet plasticafval om in waardevolle grondstoffen
Innovatie:
Indaver maakt met Plastics2Chemicals van kunststofafval een circulaire grondstof die oneindig hergebruikt kan worden.
Indavers Plastics2Chemicals (P2C) vertaalt het probleem van plasticafval naar kansen. Door plastic op moleculair niveau te recycleren, kunnen hardnekkige afvalstromen worden omgezet in hoogwaardige grondstoffen. ‘Wij spreken over advanced recycling’, zegt Erik Moerman, Director Sales & Development bij Indaver Plastics2Chemicals.
De kern van dat proces draait rond depolymerisatie. Daarbij wordt kunststof opgewarmd tot het smelt en verdampt. Die dampen worden gecondenseerd tot een vloeistof en vervolgens gezuiverd via destillatie. Dat levert opnieuw zuivere chemicaliën op. ‘Die kunnen dan één op één worden ingezet in de chemiesector, als alternatief voor fossiele grondstoffen’, legt Moerman uit. ‘Het is dus echt een gesloten kringloop.’
Minder afval, minder energie, minder uitstoot
Wat dit chemisch recyclageproces extra duurzaam maakt, is dat het kraken gebeurt bij lage temperaturen en door verwarming op basis van elektriciteit. Dat scheelt aanzienlijk in energieverbruik. Door de vergroening van de elektriciteitsproductie op de site, onder meer dankzij een nieuw, grootschalig zonnepark, zorgt dit voor een lagere CO₂-uitstoot.
‘We hebben bewust ingezet op een proces dat niet alleen de grondstofkringloop sluit, maar ook energie-efficiënt is’, zegt Moerman. ‘Zo winnen we dubbel: minder afval én minder emissies.’
Van yoghurtpotje tot yoghurtpotje
Indaver richt zich momenteel op twee types plastics: polystyreen (PS) en polyolefinen (polyethyleen en polypropyleen). Bij polystyreen, bekend van yoghurtpotjes en vleesschaaltjes, wordt het afval afgebroken tot styreen – het oorspronkelijke monomeer.
‘Daarmee kan je opnieuw polystyreen maken dat voldoet aan de hoge kwaliteitseisen voor voedselverpakkingen’, zegt Erik Moerman. ‘Zo ontstaat de perfecte kringloop: yoghurtpotje na yoghurtpotje.’
De polyolefinen worden omgezet in een nafta-achtige vloeistof, die chemiebedrijven verder kraken tot ethyleen en propyleen, de basis van talloze kunststoffen en kunststoftoepassingen – van chipsverpakkingen over folies tot steriele doeken.
Wereldprimeur op industriële schaal
Na jaren van ontwikkeling en testen werd de P2C-installatie in Antwerpen officieel geopend in september 2025. Met een capaciteit van 26.000 ton per jaar is het de eerste industriële installatie ter wereld die op dergelijke schaal plasticgrondstoffen kan terugwinnen. ‘Er bestaan elders kleinere pilootprojecten, maar onze plant is uniek in omvang en in de kwaliteit van de eindproducten’, zegt Moerman trots.
Indaver ontwikkelde niet alleen de depolymerisatie-installatie zelf, maar bouwde ook de volledige voorbehandelings- en logistieke keten uit.
In Willebroek werd voor 30 miljoen euro geïnvesteerd in een installatie die het aangeleverde plasticafval voorbereidt op recyclage. De depolymerisatieplant in Antwerpen vergde nog eens 75 miljoen euro. ‘We bieden geen losse technologie aan, maar een totaaloplossing: van afval tot zuiver eindproduct’, benadrukt Moerman.
Duurder, maar veel duurzamer
Hoewel het gerecycleerde plastic vandaag nog duurder is dan het fossiele alternatief, kiezen grote merken er toch bewust voor. ‘Bedrijven willen hun CO₂-voetafdruk verlagen én voldoen aan Europese wetgeving’, aldus Moerman. De Europese Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) verplicht producenten om tegen 2030 minstens 10% gerecycleerde grondstoffen in hun verpakkingen te gebruiken.
‘2030 lijkt ver weg, maar in onze sector is dat morgen.’ Volgens berekeningen van Indaver wordt verwacht dat het proces tussen de 2 en 3,5 ton CO₂ per ton verwerkt plasticafval zal besparen. Dat komt doordat zowel minder fossiele grondstof wordt gebruikt als minder plastic verbrand wordt. Indaver wil haar verwerkingscapaciteit tegen 2030 meer dan verdubbelen, tot 65.000 ton per jaar.
Europese troef: van afval tot grondstof
Europa beschikt over een uitzonderlijk goed georganiseerde afvalinzameling in vergelijking met de rest van de wereld, en dat is een voordeel. ‘We hebben hier een enorme bron van grondstoffen in handen: ons afval’, besluit Erik Moerman. ‘Maar dan moet je ook technologie hebben om dat afval opnieuw om te zetten in bruikbare chemische bouwstenen. Dat is precies wat wij doen.’
Daarmee helpt Indaver niet alleen het milieu, maar vermindert het ook Europa’s afhankelijkheid van ingevoerde fossiele grondstoffen. Zo is plasticafval niet langer een probleem, maar de bouwsteen voor een circulaire economie.
